بيان : حزوى به حاء حطّى و زاء و عذيب مجهولًا و ذى قار و مأزمين ، اسم مكان‌هاى خاصّى است و خوار ( به فتح ) مبالغه در ضعف است و صم ، جمع اصم است ؛ يعنى : اگر عددهاى اصم را مكلّف كند ، جذر خود را بگويد كه بسيار مشكل است مىگويند . شعر شيخ بهائى رحمه الله مضى في غفلة عمري * كذلك يذهب الباقي أدر كأساً و ناولها * ألا يا أيّها الساقي « 1 » بهايى شراب عشق مىسازد تو را از سرّ كار آگه * ز تدقيقات مشّائي و تحقيقات اشراقي ألا يا ريح إن تمرر بأهل الحي في حزوي * فبلّغهم تحيّاتى ونبّئهم بأشواقي

--> ( 1 ) . عمرم در غفلت گذشت . باقى آن نيز چنين خواهد گذشت . اى ساقى ! جام را بگردان و پر از باده كن .